Een geldverstrekker heeft extra zekerheid wanneer er iemand als borg optreedt. De borg (een persoon) verplicht zich met een overeenkomst (de borgstelling) om een verplichting van de schuldenaar na te komen, wanneer deze dat zelf niet doet. In de overeenkomst staat wat het maximale bedrag is en in welke gevallen de borg mag worden aangesproken.
Verschillen met garantie
Een garantstelling is ook een manier van zekerheid voor de geldverstrekker. Bij een garantie moet de persoon die garant staat direct betalen wanneer de geldverstrekker daarom vraagt. Bij een borgstelling hoeft dit pas wanneer de geldverstrekker eerst de hoofdschuldenaar heeft aangesproken. Zo kan het bijvoorbeeld dat het huis gedwongen wordt verkocht en dat de borg moet bijbetalen wanneer de verkoop niet genoeg heeft opgeleverd.
Een ander verschil is dat bij het gebruik maken van een borg, de hoofdschuldenaar automatisch een schuld heeft bij de borg. Bij een garantstelling is dat alleen zo wanneer dat is afgesproken in de garantieovereenkomst.
Lees verder over: Ga naar het overzicht ‘Persoonlijke zekerheidsrechten’.